- خانه
- / آمپلی فایر؛ انواع، کاربردها و راهنمای انتخاب برای سیستم صوتی
آمپلی فایر؛ انواع، کاربردها و راهنمای انتخاب برای سیستم صوتی
نقش آمپلی فایر در زنجیره سیستم صوتی
صدایی که از یک پلیر، میکسر، پردازشگر صوت یا سایر منابع دریافت می‌شود معمولاً در سطحی نیست که بتواند مستقیماً یک بلندگوی پسیو را راه‌اندازی کند. وظیفه پاور آمپلی فایر این است که با استفاده از انرژی منبع تغذیه، نسخه پرتوان‌تری از همان سیگنال صوتی ایجاد کند و آن را به بلندگو برساند.
بنابراین وظیفه اصلی آمپلی فایر افزایش توان سیگنال است، نه تغییر دادن ماهیت آن. در یک طراحی مناسب، هدف این است که سیگنال با توان کافی و با حداقل نویز و اعوجاج به بلندگو منتقل شود.
منبع صدا ← پیش‌تقویت یا میکس و پردازش ← آمپلی فایر ← بلندگو
البته در بسیاری از تجهیزات جدید چند مرحله داخل یک دستگاه قرار گرفته‌اند. به همین دلیل قبل از انتخاب محصول باید مشخص شود که دقیقاً به پاور آمپلی فایر، آمپلی فایر یکپارچه، میکسر آمپلی فایر یا یک دستگاه صوتی چندمنظوره نیاز داریم.
انواع آمپلی فایر از نظر ساختار و کاربرد
تقسیم‌بندی آمپلی فایر فقط به خانگی یا تجاری محدود نمی‌شود. برای انتخاب درست بهتر است ابتدا ساختار دستگاه و جایگاه آن در سیستم مشخص شود.
پاور آمپلی فایر برای زمانی استفاده می‌شود که مدیریت ورودی‌ها و پردازش در تجهیزات دیگری انجام شده و فقط به مرحله تقویت توان نیاز داریم. این ساختار در سالن‌ها، سیستم‌های نصب ثابت، پروژه‌های چندزون و سیستم‌های بزرگ بسیار رایج است.
آمپلی فایر یکپارچه، پیش‌تقویت و پاور را در یک دستگاه قرار می‌دهد و بیشتر در سیستم‌های استریو دیده می‌شود.
میکسر آمپلی فایر چند ورودی صوتی، امکانات میکس و پاور آمپلی فایر را یکجا ارائه می‌کند. چنین دستگاهی می‌تواند برای پخش موسیقی پس‌زمینه، میکروفون و پیجینگ در پروژه‌های کوچک یا متوسط مناسب باشد.
در سیستم‌های پیشرفته‌تر ممکن است پردازشگر مرکزی، ماتریس صوتی و پاور آمپلی فایر از یکدیگر جدا باشند. این روش آزادی بیشتری برای زون‌بندی، برنامه‌ریزی، کنترل شبکه و توسعه آینده ایجاد می‌کند.
آمپلی فایر رومیزی
آمپلی فایر رومیزی معمولاً برای سیستم‌هایی طراحی می‌شود که کاربر نیاز دارد دستگاه در دسترس باشد و بدون رک بزرگ یا زیرساخت پیچیده بتواند ورودی‌های صوتی و سطح صدا را مدیریت کند.
بسته به طراحی دستگاه، امکاناتی مانند ورودی میکروفون، ورودی Line، پلیر داخلی، کنترل زون یا اتصال به تجهیزات جانبی می‌تواند در این گروه وجود داشته باشد.
جزئیات ساختار، کاربرد، تفاوت مدل‌ها و معیارهای انتخاب این گروه در مقاله مستقل «آمپلی فایر رومیزی» بررسی می‌شود.
آمپلی فایر دیواری
آمپلی فایر دیواری برای نصب ثابت داخل یا روی دیوار طراحی می‌شود و معمولاً در فضاهایی به کار می‌رود که کنترل ساده و در دسترس برای همان اتاق موردنیاز است.
این تجهیزات می‌توانند بخشی از سیستم صوتی اتاق، واحد مسکونی، هتل، فضای اداری یا سیستم هوشمند ساختمان باشند. نوع ورودی‌ها، روش نصب، تعداد خروجی‌ها، کنترل محلی و ارتباط با سیستم مرکزی در انتخاب آن‌ها اهمیت دارد.
مشخصات و معماری این گروه در مقاله مستقل «آمپلی فایر دیواری» بررسی می‌شود.
آمپلی فایر سینمایی
در سیستم سینمای خانگی یا فضاهای چندکاناله، تنها افزایش توان مطرح نیست. پردازش چندکاناله، مدیریت تصویر، رمزگشایی فرمت‌های صوتی، مدیریت ساب ووفر و کالیبراسیون سیستم نیز اهمیت دارند.
به همین دلیل دستگاه‌هایی مانند AV Receiver یا پردازشگر سینمایی به همراه پاور آمپلی فایر، ساختاری متفاوت از یک آمپلی فایر معمولی دارند.
تعداد کانال‌ها، نوع پردازش، ورودی و خروجی HDMI، ارتباط با تلویزیون یا پروژکتور، مدیریت باس و ساختار Surround در مقاله مستقل آمپلی فایر سینمایی بررسی می‌شود.
آمپلی فایر اهمی و آمپلی فایر ولتی
یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها در طراحی سیستم صوتی نصب ثابت، انتخاب میان سیستم اهمی و سیستم ولتی است.
در سیستم اهمی یا Low Impedance، بلندگوها مستقیماً با امپدانس مشخص به خروجی آمپلی فایر متصل می‌شوند. این روش در سیستم‌های استریو، سالن‌ها، برخی سیستم‌های صوتی خانگی و بسیاری از کاربردهایی که تعداد بلندگو محدود است رایج است.
در این نوع طراحی باید امپدانس معادل بلندگوهایی که به هر کانال متصل می‌شوند با محدوده قابل‌قبول آمپلی فایر سازگار باشد. اتصال نادرست چند بلندگو به یک کانال می‌تواند امپدانس نهایی را بیش از حد کاهش دهد و باعث فعال شدن مدار حفاظتی، افزایش حرارت یا آسیب به تجهیزات شود.
در سیستم ولتی، که در پروژه‌های ایران معمولاً از خط ۱۰۰ ولت استفاده می‌شود، تعداد بیشتری بلندگو را می‌توان در مسیرهای طولانی توزیع کرد. هر بلندگو از طریق ترانس و توان انتخاب‌شده خود به خط متصل می‌شود و طراح می‌تواند توان مصرفی بلندگوهای یک خط را با یکدیگر جمع کند.
این ساختار برای سیستم پیجینگ، موسیقی پس‌زمینه، مراکز تجاری، ساختمان‌های اداری، هتل‌ها، مدارس، کارخانه‌ها و پروژه‌هایی که تعداد زیادی بلندگو در نقاط مختلف دارند مناسب است. در چنین پروژه‌هایی بسته به معماری فضا می‌توان از بلندگو سقفی، بلندگو دیواری یا سایر فرم‌های نصب استفاده کرد.
نقش آمپلی فایر در زنجیره سیستم صوتی
صدایی که از یک پلیر، میکسر، پردازشگر صوت یا سایر منابع دریافت می‌شود معمولاً در سطحی نیست که بتواند مستقیماً یک بلندگوی پسیو را راه‌اندازی کند. وظیفه پاور آمپلی فایر این است که با استفاده از انرژی منبع تغذیه، نسخه پرتوان‌تری از همان سیگنال صوتی ایجاد کند و آن را به بلندگو برساند.
بنابراین وظیفه اصلی آمپلی فایر افزایش توان سیگنال است، نه تغییر دادن ماهیت آن. در یک طراحی مناسب، هدف این است که سیگنال با توان کافی و با حداقل نویز و اعوجاج به بلندگو منتقل شود.
منبع صدا ← پیش‌تقویت یا میکس و پردازش ← آمپلی فایر ← بلندگو
البته در بسیاری از تجهیزات جدید چند مرحله داخل یک دستگاه قرار گرفته‌اند. به همین دلیل قبل از انتخاب محصول باید مشخص شود که دقیقاً به پاور آمپلی فایر، آمپلی فایر یکپارچه، میکسر آمپلی فایر یا یک دستگاه صوتی چندمنظوره نیاز داریم.
انواع آمپلی فایر از نظر ساختار و کاربرد
تقسیم‌بندی آمپلی فایر فقط به خانگی یا تجاری محدود نمی‌شود. برای انتخاب درست بهتر است ابتدا ساختار دستگاه و جایگاه آن در سیستم مشخص شود.
پاور آمپلی فایر برای زمانی استفاده می‌شود که مدیریت ورودی‌ها و پردازش در تجهیزات دیگری انجام شده و فقط به مرحله تقویت توان نیاز داریم. این ساختار در سالن‌ها، سیستم‌های نصب ثابت، پروژه‌های چندزون و سیستم‌های بزرگ بسیار رایج است.
آمپلی فایر یکپارچه، پیش‌تقویت و پاور را در یک دستگاه قرار می‌دهد و بیشتر در سیستم‌های استریو دیده می‌شود.
میکسر آمپلی فایر چند ورودی صوتی، امکانات میکس و پاور آمپلی فایر را یکجا ارائه می‌کند. چنین دستگاهی می‌تواند برای پخش موسیقی پس‌زمینه، میکروفون و پیجینگ در پروژه‌های کوچک یا متوسط مناسب باشد.
در سیستم‌های پیشرفته‌تر ممکن است پردازشگر مرکزی، ماتریس صوتی و پاور آمپلی فایر از یکدیگر جدا باشند. این روش آزادی بیشتری برای زون‌بندی، برنامه‌ریزی، کنترل شبکه و توسعه آینده ایجاد می‌کند.
آمپلی فایر رومیزی
آمپلی فایر رومیزی معمولاً برای سیستم‌هایی طراحی می‌شود که کاربر نیاز دارد دستگاه در دسترس باشد و بدون رک بزرگ یا زیرساخت پیچیده بتواند ورودی‌های صوتی و سطح صدا را مدیریت کند.
بسته به طراحی دستگاه، امکاناتی مانند ورودی میکروفون، ورودی Line، پلیر داخلی، کنترل زون یا اتصال به تجهیزات جانبی می‌تواند در این گروه وجود داشته باشد.
جزئیات ساختار، کاربرد، تفاوت مدل‌ها و معیارهای انتخاب این گروه در مقاله مستقل «آمپلی فایر رومیزی» بررسی می‌شود.
آمپلی فایر دیواری
آمپلی فایر دیواری برای نصب ثابت داخل یا روی دیوار طراحی می‌شود و معمولاً در فضاهایی به کار می‌رود که کنترل ساده و در دسترس برای همان اتاق موردنیاز است.
این تجهیزات می‌توانند بخشی از سیستم صوتی اتاق، واحد مسکونی، هتل، فضای اداری یا سیستم هوشمند ساختمان باشند. نوع ورودی‌ها، روش نصب، تعداد خروجی‌ها، کنترل محلی و ارتباط با سیستم مرکزی در انتخاب آن‌ها اهمیت دارد.
مشخصات و معماری این گروه در مقاله مستقل «آمپلی فایر دیواری» بررسی می‌شود.
آمپلی فایر سینمایی
در سیستم سینمای خانگی یا فضاهای چندکاناله، تنها افزایش توان مطرح نیست. پردازش چندکاناله، مدیریت تصویر، رمزگشایی فرمت‌های صوتی، مدیریت ساب ووفر و کالیبراسیون سیستم نیز اهمیت دارند.
به همین دلیل دستگاه‌هایی مانند AV Receiver یا پردازشگر سینمایی به همراه پاور آمپلی فایر، ساختاری متفاوت از یک آمپلی فایر معمولی دارند.
تعداد کانال‌ها، نوع پردازش، ورودی و خروجی HDMI، ارتباط با تلویزیون یا پروژکتور، مدیریت باس و ساختار Surround در مقاله مستقل آمپلی فایر سینمایی بررسی می‌شود.
آمپلی فایر اهمی و آمپلی فایر ولتی
یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها در طراحی سیستم صوتی نصب ثابت، انتخاب میان سیستم اهمی و سیستم ولتی است.
در سیستم اهمی یا Low Impedance، بلندگوها مستقیماً با امپدانس مشخص به خروجی آمپلی فایر متصل می‌شوند. این روش در سیستم‌های استریو، سالن‌ها، برخی سیستم‌های صوتی خانگی و بسیاری از کاربردهایی که تعداد بلندگو محدود است رایج است.
در این نوع طراحی باید امپدانس معادل بلندگوهایی که به هر کانال متصل می‌شوند با محدوده قابل‌قبول آمپلی فایر سازگار باشد. اتصال نادرست چند بلندگو به یک کانال می‌تواند امپدانس نهایی را بیش از حد کاهش دهد و باعث فعال شدن مدار حفاظتی، افزایش حرارت یا آسیب به تجهیزات شود.
در سیستم ولتی، که در پروژه‌های ایران معمولاً از خط ۱۰۰ ولت استفاده می‌شود، تعداد بیشتری بلندگو را می‌توان در مسیرهای طولانی توزیع کرد. هر بلندگو از طریق ترانس و توان انتخاب‌شده خود به خط متصل می‌شود و طراح می‌تواند توان مصرفی بلندگوهای یک خط را با یکدیگر جمع کند.
این ساختار برای سیستم پیجینگ، موسیقی پس‌زمینه، مراکز تجاری، ساختمان‌های اداری، هتل‌ها، مدارس، کارخانه‌ها و پروژه‌هایی که تعداد زیادی بلندگو در نقاط مختلف دارند مناسب است. در چنین پروژه‌هایی بسته به معماری فضا می‌توان از بلندگو سقفی، بلندگو دیواری یا سایر فرم‌های نصب استفاده کرد.
انتخاب توان آمپلی فایر
عدد وات یکی از مشخصات مهم آمپلی فایر است، اما به‌تنهایی برای انتخاب دستگاه کافی نیست. نحوه بررسی توان در سیستم اهمی و ولتی متفاوت است و باید در کنار سایر مشخصات سیستم دیده شود.
انتخاب توان آمپلی فایر در سیستم ولتی
در سیستم ۱۰۰ ولت، توان انتخاب‌شده تمام بلندگوهای متصل به یک خط با یکدیگر جمع می‌شود و آمپلی فایر باید توان کافی برای این بار داشته باشد.
برای مثال اگر ده بلندگو روی توان ۶ وات تنظیم شده باشند، بار اسمی خط ۶۰ وات خواهد بود.
انتخاب آمپلی فایر دقیقاً برابر با همین عدد معمولاً روش مناسبی نیست و بهتر است مقداری ظرفیت اضافه برای شرایط واقعی کار و در صورت نیاز توسعه محدود آینده در نظر گرفته شود.
مقدار این ظرفیت باید بر اساس طراحی پروژه، نوع برنامه صوتی، نحوه استفاده و مشخصات تجهیزات تعیین شود و یک درصد ثابت برای تمام پروژه‌ها وجود ندارد.
در سیستم‌های بزرگ ممکن است چند خط ۱۰۰ ولت، چند کانال آمپلی فایر و چند زون مستقل وجود داشته باشد. در این شرایط تنها مجموع وات مهم نیست و معماری توزیع کانال‌ها نیز باید بررسی شود.
انتخاب توان آمپلی فایر در سیستم اهمی
در سیستم اهمی، انتخاب آمپلی فایر فقط با مقایسه یک عدد وات روی بلندگو و آمپلی فایر انجام نمی‌شود.
توان قابل‌تحمل بلندگو، امپدانس، سطح فشار صوت موردنیاز، حساسیت بلندگو، فاصله شنونده، نوع محتوای صوتی و فضای اضافه توان همگی در طراحی نقش دارند.
یک آمپلی فایر بسیار ضعیف نیز الزاماً انتخاب امن‌تری نیست. اگر برای رسیدن به صدای موردنیاز دستگاه دائماً در محدوده Clipping کار کند، اعوجاج شدید ایجاد می‌شود و احتمال آسیب به بلندگو افزایش پیدا می‌کند.
از طرف دیگر استفاده از آمپلی فایر پرقدرت نیز بدون تنظیم صحیح Gain، Limiter و سطح خروجی می‌تواند برای بلندگو خطرناک باشد.
بنابراین رابطه «توان آمپلی فایر باید دقیقاً برابر توان بلندگو باشد» یک قانون عمومی و دقیق نیست.
فضای هد‌روم در انتخاب آمپلی فایر
سیگنال صوتی دائماً در یک سطح ثابت قرار ندارد. موسیقی، گفتار و افکت‌های صوتی دارای پیک‌های کوتاه‌مدت هستند که می‌توانند نسبت به سطح متوسط سیگنال توان بیشتری نیاز داشته باشند.
فضای اضافی که سیستم برای عبور این پیک‌ها بدون رسیدن به محدوده نامطلوب در اختیار دارد Headroom نامیده می‌شود.
وجود Headroom مناسب کمک می‌کند آمپلی فایر مجبور نباشد در شرایط عادی نزدیک حداکثر توان خود کار کند. مقدار موردنیاز به نوع سیستم، محتوای صوتی و طراحی بستگی دارد و نمی‌توان یک عدد یکسان برای همه پروژه‌ها در نظر گرفت.
پدیده کلیپینگ و اهمیت آن
وقتی از آمپلی فایر بیش از ظرفیت قابل‌ارائه آن خروجی خواسته شود، شکل موج در خروجی دیگر به‌درستی دنبال نمی‌شود و بخش‌هایی از آن بریده می‌شوند. به این وضعیت Clipping گفته می‌شود.
در این حالت اعوجاج افزایش پیدا می‌کند و انرژی نامناسبی می‌تواند به بلندگو منتقل شود. به همین دلیل افزایش ولوم یک آمپلی فایر کم‌توان تا جایی که دائماً وارد Clipping شود، راه مناسبی برای دستیابی به صدای بیشتر نیست.
استفاده از آمپلی فایر مناسب، تنظیم Gain، طراحی درست سیستم و استفاده از Limiter در تجهیزات مجهز به DSP از روش‌های اصلی کنترل این مشکل هستند.
تعداد کانال‌های آمپلی فایر
تعداد کانال مشخص می‌کند چند مسیر تقویت مستقل در اختیار سیستم قرار دارد. آمپلی فایر می‌تواند تک‌کانال، دوکانال، چهارکانال، هشت‌کانال یا دارای تعداد دیگری از کانال‌ها باشد.
اما تعداد کانال الزاماً برابر تعداد زون‌های صوتی نیست.
ممکن است یک کانال چند بلندگوی یک زون را تغذیه کند یا با استفاده از ماتریس صوتی، چند ورودی مختلف به کانال‌های متعدد اختصاص داده شوند. در سیستم‌های دیگر نیز ممکن است دو یا چند کانال برای یک فضای واحد استفاده شوند.
در نتیجه هنگام انتخاب دستگاه باید ابتدا معماری زون‌ها و بلندگوها مشخص شود و سپس تعداد کانال موردنیاز تعیین گردد.
تفاوت کانال و زون صوتی
کانال، یک مسیر مستقل تقویت صدا در آمپلی فایر است؛ اما زون، یک محدوده منطقی یا فیزیکی از پروژه است که باید بتوان صدا، منبع یا سطح آن را مستقل کنترل کرد.
برای مثال یک ساختمان ممکن است شش زون صوتی داشته باشد اما ساختار آمپلی فایر آن الزاماً شش کانال ساده نباشد. نحوه ترکیب زون‌ها به نوع بلندگو، توان موردنیاز، پردازشگر، ماتریس و سناریوهای کنترلی بستگی دارد.
این موضوع در پروژه‌های بزرگ اهمیت زیادی دارد، زیرا انتخاب آمپلی فایر فقط بر اساس تعداد اتاق‌ها می‌تواند به طراحی محدود یا پرهزینه منجر شود.
کلاس‌های تقویت آمپلی فایر
کلاس‌های تقویت آمپلی فایر
کلاس آمپلی فایر به روش کار مرحله تقویت خروجی اشاره دارد و با دیجیتال یا آنالوگ بودن ورودی صوتی یکسان نیست.
در کلاس A بخش تقویت‌کننده در تمام چرخه سیگنال فعال است. این ساختار می‌تواند خطی باشد اما بازده انرژی پایینی دارد و گرمای زیادی تولید می‌کند.
در کلاس AB بخشی از خصوصیات کلاس A و B ترکیب می‌شود تا میان خطی بودن و بازده انرژی تعادل ایجاد شود. این ساختار سال‌ها در تجهیزات صوتی مختلف استفاده شده است.
در کلاس D ترانزیستورهای خروجی عمدتاً به‌صورت سوئیچینگ کار می‌کنند. این روش بازده بالایی ایجاد می‌کند و می‌تواند میزان حرارت و ابعاد سیستم خنک‌کننده را کاهش دهد.
حرف D در عبارت Class D به معنی Digital نیست. یک آمپلی فایر کلاس D می‌تواند ورودی آنالوگ داشته باشد و صرفاً روش تقویت توان آن از معماری سوئیچینگ استفاده کند.
پیشرفت طراحی مدارهای کلاس D باعث شده این کلاس در بسیاری از پاور آمپلی فایرهای جدید نصب ثابت، چندکاناله و پرتوان استفاده شود.
برای آشنایی با ساختار خانواده‌های مختلف یک سازنده در بخش خانگی و تجاری می‌توان به مقاله آمپلی فایر یاماها مراجعه کرد.
آمپلی فایر تحت شبکه
در پروژه‌های جدید، شبکه فقط برای کنترل تجهیزات استفاده نمی‌شود و می‌تواند انتقال صوت را نیز بر عهده بگیرد.
برخی آمپلی فایرها امکان کنترل، مانیتورینگ وضعیت، تنظیم DSP و مدیریت کانال‌ها از طریق شبکه را ارائه می‌کنند. در مدل‌های مجهز به شبکه صوتی، پروتکل‌هایی مانند Dante می‌توانند سیگنال صوتی را نیز روی زیرساخت IP منتقل کنند.
این قابلیت در پروژه‌های بزرگ امکان می‌دهد فاصله میان پردازشگر و آمپلی فایر افزایش یابد، رک‌ها در نقاط مختلف ساختمان قرار گیرند و سیگنال‌های متعددی بدون کابل‌کشی آنالوگ گسترده میان تجهیزات توزیع شوند.
اما وجود پورت شبکه به‌تنهایی به معنی پشتیبانی از صدای تحت شبکه نیست. ممکن است شبکه فقط برای کنترل دستگاه استفاده شود؛ بنابراین این قابلیت باید در مشخصات رسمی هر آمپلی فایر بررسی شود.
پشتیبانی و مشاوره تخصصی از سوی کارشناسان ما در اختیار شماست.
تماس با ماسوالات متداول
مهندسان اجازه می‌داد تا دهانه‌های طویل، سازه‌های بلندتر و پلان‌های باز را با فراق بال طراحی کنند. این موارد توانستند ظاهر شهرها را تغییر دهند و به تدریج به نمادهایی تبدیل شدند که زیبایی‌شناسی معماری مدرنیستی را نشان می‌دادند. با انقلاب صنعتی، حامیان جدید و متمرکز بر توزیع ثروت نیز ظهور کردند. در قرن هجدهم، حمایت معماری عمدتاً از کلیسا، دولت یا اشراف بود. این حامیان معمولاً علاقه مند به ایجاد ساختمان‌هایی بودند که به گذشته و جریان تاریخی اشاره می‌کردند.
مهندسان اجازه می‌داد تا دهانه‌های طویل، سازه‌های بلندتر و پلان‌های باز را با فراق بال طراحی کنند. این موارد توانستند ظاهر شهرها را تغییر دهند و به تدریج به نمادهایی تبدیل شدند که زیبایی‌شناسی معماری مدرنیستی را نشان می‌دادند. با انقلاب صنعتی، حامیان جدید و متمرکز بر توزیع ثروت نیز ظهور کردند. در قرن هجدهم، حمایت معماری عمدتاً از کلیسا، دولت یا اشراف بود. این حامیان معمولاً علاقه مند به ایجاد ساختمان‌هایی بودند که به گذشته و جریان تاریخی اشاره می‌کردند.
مهندسان اجازه می‌داد تا دهانه‌های طویل، سازه‌های بلندتر و پلان‌های باز را با فراق بال طراحی کنند. این موارد توانستند ظاهر شهرها را تغییر دهند و به تدریج به نمادهایی تبدیل شدند که زیبایی‌شناسی معماری مدرنیستی را نشان می‌دادند. با انقلاب صنعتی، حامیان جدید و متمرکز بر توزیع ثروت نیز ظهور کردند. در قرن هجدهم، حمایت معماری عمدتاً از کلیسا، دولت یا اشراف بود. این حامیان معمولاً علاقه مند به ایجاد ساختمان‌هایی بودند که به گذشته و جریان تاریخی اشاره می‌کردند.
مهندسان اجازه می‌داد تا دهانه‌های طویل، سازه‌های بلندتر و پلان‌های باز را با فراق بال طراحی کنند. این موارد توانستند ظاهر شهرها را تغییر دهند و به تدریج به نمادهایی تبدیل شدند که زیبایی‌شناسی معماری مدرنیستی را نشان می‌دادند. با انقلاب صنعتی، حامیان جدید و متمرکز بر توزیع ثروت نیز ظهور کردند. در قرن هجدهم، حمایت معماری عمدتاً از کلیسا، دولت یا اشراف بود. این حامیان معمولاً علاقه مند به ایجاد ساختمان‌هایی بودند که به گذشته و جریان تاریخی اشاره می‌کردند.
نظرات شما برای ما ارزشمند هست
دیدگاه های ثبت شده
دیدگاهی ثبت نشده است،اولین نفر باشید.